эўразія

накірунак. валасы.
я б можа быць многа сказаў. і можа быць пачуў бы яшчэ болей. тое, што было каштоўным працягвае быць каштоўным. проста валасы становяцца танчэй і гэты няспынны дождж

моўчкі.
шажок за шажком.
 з адной станцыі метро да іншай.
     пабываў я нарэшце ў музэях сучаснага мастацтва.
MUMOK/ maria lassnig.

сёння я бачыў цікавы прыклад. ён ў 30 сантыметрах ад мяне не дазваляў ёй самой апрануць куртку і шалік. мы спрабавалі размаўляць, а паміж імі ійшлі якія-та хвалі, якіх я думаў, не існуе ў свеце, яны за апошнія часы нібыта зліліся і зараз я не магу зразумець дзе ён, а дзе яна. Гэта мяне спужала, я адчуў якую-та недасканаласць 


Лана, мне патрэбны твае показкі

канешне. вуліцы і ракурсы гэта глыбока персанальныя погляды на рэчы. але менавіта такія вуліцы мне падабаюцца ў Тбілісі больш за ўсё. яны напоўненыя жыццём і на 5 дзён напоўніліся і намі.

сярод таго, за што мяне ўжо можна пачынаць ненавідзець, гэта:
- я быў на канцэрце Ніно Катамадзе і гэта, я Вам скажу, проста неварагодныя адчуванні, новы альбом на руках. Макс нават ведае яе суседа па кватэрах і чакаем ад яе аўтографа праз яго маніпуляцыі  :)
- гатэль, у якім мы жылі, знаходзіцца на гары, а ўнізе рака, не буду паказваць Вам фоткі гатэля, бо тады вя мяне сто пудова кокніце.
- ну і канешне літры грузінскага віна і чачы.

смяяцццца.

п.с. усё ж такі фотку я абраў не фантан.

залез на тут.бай. і ўбачыў гэта. я ня ведаю, хто ён і пра што  пісаў. але стала так сумна, нібыта разбілася мая любімая кружка, і такіх больш нідзе не прадаецца (апошнім часам я  стаў атаясамляць прадметы з жывотнымі істотамі) і яшчэ знікла бел. мова з майго кампутару, вірус пачаў пажыраць функцыянальныя рэчы. так што ўсё заканамерна. але так сумна, так сумна.

"Памёр Валянцін Тарас13 лютага памёр пісьменнік Валянцін Тарас. За чатыры дні да гэтага Валянцін Яфімавіч адсвяткаваў свой 79‑ы дзень нараджэння. Былы партызан, ветэран беларускай культуры, Валянцін Тарас змагаўся за незалежнасць і дэмакратыю. Блізкі сябар Васіля Быкава, ён апекаваўся ягонай спадчынай"